Çalışmanın odağında, tümör mikroçevresinde biriken miyeloid hücrelerin rolü var. ICB’nin temel amacı, T hücrelerinin frenleyici sinyallerden kurtulmasını sağlayarak tümörlere karşı immün yanıtı güçlendirmek. Ancak tümör çevresindeki bağışıklık hücre toplulukları, bu T hücresi merkezli etkinin nasıl şekilleneceğini belirleyen bir arka plan oluşturuyor. Tamamlayıcı sistemin C3’ü ise bağışıklık aktivasyonu, inflamasyonun düzenlenmesi ve hücresel etkileşimlerde yer alan çok işlevli bir molekül. Araştırmacılar, C3’ün sistemik düzeydeki etkilerinin uzun süredir immün modülasyonla ilişkilendirildiğini kabul ederken, asıl belirleyici unsurun tümör dokusunda yerel olarak üretilen C3 olduğu sonucuna varıyor.

Makaledeki vurgu, “konum” kavramına dayanıyor: C3’ün yalnızca dolaşımda bulunması, ICB’ye yanıtı öngöremeyebilir; buna karşın C3’ün tümör mikroçevresinde üretilmesi, inflamatuvar ortamı checkpoint tedavisiyle ilişkili biçimde ayarlıyor. Bu ayrım, araştırmacıların sistemik (dolaşımdaki) C3 aktivitesi ile dokuda yerel tamamlayıcı C3 üretimini ayrı ayrı ele almasına dayandırılıyor. Böylece tamamlayıcı sistemin kan dolaşımındaki genel etkilerinin ötesine geçilerek, tedaviye giden yolun tümör içindeki biyolojik “ayar noktaları” tarafından belirlendiği düşüncesi güçleniyor.

Çalışmanın sunduğu genel çerçeveye göre, yerel C3 üretimi miyeloid hücrelerin tümörün içinde ve yakın çevresinde birikme biçimini etkileyebiliyor. Miyeloid infiltrasyonun artması ya da azalması; ayrıca bu hücrelerin inflamasyon ve antijen işleme/fagositoz gibi süreçlere dönük programları, ICB’nin T hücre yanıtını ne kadar destekleyebileceğini dolaylı olarak belirleyebilir. Nitekim çalışma, ICB etkinliğinin “tümör mikroçevresinde oluşan C3 dinamikleri” tarafından biçimlendirilebileceğini ileri sürüyor.