Çalışmayı Brezilya’daki Santa Catarina Üniversitesi (UNISUL) fizyoterapisti Fernanda Belle’nin yürüttüğü bildirildi. Deneme, ayda en az 15 gün migren atağı yaşayan kronik migren tanılı 68 kadınla gerçekleştirildi. Katılımcılar rastgele iki gruba ayrıldı. Bir grupta auriküloterapi uygulandı: yarı kalıcı iğneler, migrenle ilişkili olduğu belirtilen kulak auriküler noktalarını uyaracak şekilde yerleştirildi; ardından ayrıca hardal tohumu uygulaması yapıldı. Diğer grupta ise “şema” (placebo) benzeri bir işlem uygulandı. Bu koşulda iğneler, migrenle ilişkisi olmayan olduğu söylenen kulak noktalarına yönlendirildi ve yine hardal tohumu uygulaması sürdürüldü. Çift kör tasarımın temel amacı, gözlemcilerin ve katılımcıların hangi müdahalenin yapıldığını ayırt etmesini önlemekti.

Sunulan raporun odağında, müdahalelerin migrenle ilişkili beyin fizyolojisi üzerinde etkiler yaratıp yaratmadığı yer aldı. Araştırmacılar, cerebral hemodinamik yani beyin içi dolaşım düzeniyle bağlantılı ölçümleri ve ağrı modülasyonunu değerlendirdiklerini belirtti. Migren araştırmalarında, özellikle ağrıya eşlik eden beyin fonksiyonlarındaki değişimlerin klinik deneyimle nasıl örtüştüğünü anlamak önem taşır; bu nedenle çalışma, klinik sonuçların yanı sıra nörofizyolojik göstergeleri de birlikte ele almasıyla dikkat çekiyor.

Denemenin klinik bileşeninde, katılımcıların ağrı yoğunluğu ve migrenin günlük yaşamlarını ne ölçüde etkilediği değerlendirildi. Sunulan bilgilere göre auriküloterapi uygulanan grup, şema grubuna kıyasla migren ağrısında ve yaşam kalitesiyle ilişkili alanlarda daha olumlu bir tablo sergilemeye işaret eden sonuçlar verdi. Bununla birlikte çalışma henüz erken aşamadaki kanıtlar arasında değerlendirilmeye uygun olduğundan, bulguların kesin bir tedavi vaadi olarak değil, daha geniş ve tekrarlı araştırmalara zemin olabilecek bir sinyal olarak yorumlanması gerektiği vurgulanıyor.

Randomize, çift kör karşılaştırmalar; akupunktur ve benzeri girişimlerde gözlemsel çalışmaların sıklıkla karşılaştığı beklenti etkilerini azaltma açısından değerlidir. Şema grubunda da hardal tohumu bulunması, deneysel tasarımın iki koşul arasındaki temel farkı kulak üzerindeki nokta seçimine odaklamaya çalıştığını düşündürüyor. Yine de müdahalelerin mekanizmasını netleştirmek, hangi noktaların ve hangi doz/uygulama sıklığının daha etkili olabileceğini anlamak için ek çalışmalara ihtiyaç olduğu belirtilen bir gereklilik olmaya devam ediyor.

Bu çalışma, migrene yönelik bütünleyici yaklaşımların biyolojik ölçümlerle birlikte test edilmesinin mümkün olduğunu gösteren güncel örneklerden biri olarak öne çıkıyor. FENS 2026’da paylaşılan bulguların ardından araştırma ekibinin, sonuçları daha büyük örneklemlerde doğrulama ve hemodinamik değişimlerin klinik kazanımla ne kadar tutarlı biçimde ilişkili olduğunu açıklığa kavuşturma yönünde ilerlemesi beklenebilir.

Kaynak: https://scienmag.com/ear-acupuncture-shows-promise-for-migraine-relief/