Gıda, içme suyu, kişisel bakım ürünleri ve ev eşyalarında bulunabilen bu maddeler; vücuda yutma, soluma ya da deri yoluyla girebiliyor. Araştırmanın odaklandığı kimyasal gruplar arasında ftalatlar, fenoller, parabenler, bazı pestisitler ve bisfenol A’nın yerine kullanılan bisfenol S (BPS) yer alıyor. Endokrin bozucu olarak tanımlanan bu bileşikler, hormonların doğal düzenini etkileyebildikleri için özellikle gebelik gibi hassas dönemlerde önem kazanıyor.

Çalışmanın temel mesajı, gebelikteki riskin tek bir kimyasaldan ziyade günlük yaşamda aynı anda karşılaşılan birden fazla bileşenin toplam etkisinden kaynaklanabileceği yönünde. Bu yaklaşım, çevresel sağlık araştırmalarında giderek daha fazla önem kazanan “karma maruziyet” kavramını öne çıkarıyor. Çünkü insanlar çoğu zaman yalnızca bir maddeye değil, aynı anda birçok düşük dozlu kimyasalın birleşimine maruz kalıyor.

Gebelik, hormonlar ve damar sistemi arasındaki hassas dengenin fetal gelişim için kritik olduğu bir dönem. Plasenta bu dengenin merkezinde yer alıyor; yalnızca anne ile bebek arasında besin ve oksijen alışverişini sağlamakla kalmıyor, aynı zamanda bir endokrin organ gibi davranarak gelişimi yönlendiren sinyaller üretiyor. Bu organın en önemli işlevlerinden biri de yeni kan damarlarının oluşumu anlamına gelen anjiyogenez. Plasentadaki damar ağının doğru şekilde gelişmesi, fetüsün yeterli beslenmesi ve büyümesi için vazgeçilmez kabul ediliyor.

Bu süreçte özellikle iki biyobelirteç öne çıkıyor: placental growth factor (PlGF) ve soluble fms-like tyrosine kinase-1 (sFlt-1). Normal koşullarda bu iki molekül arasında dengeli bir ilişki bulunuyor. PlGF damar oluşumunu desteklerken sFlt-1 bu süreci düzenleyici bir rol oynuyor. Dengenin bozulması, plasental fonksiyonun aksamasına ve buna bağlı olarak fetal büyümede sorunlara yol açabiliyor. ISGlobal araştırması da tam olarak bu biyolojik eksene odaklanarak kimyasal maruziyetlerin plasenta üzerindeki olası etkilerini inceledi.

Bilim insanları, gerçek yaşam maruziyetini yansıtan yöntemlerden yararlanarak, hamilelik sırasında ölçülen çevresel kimyasallar ile doğum ağırlığı ve plasental belirteçler arasındaki bağlantıları değerlendirdi. Araştırmanın yaklaşımı, laboratuvar ortamında tek bir kimyasalın yüksek doz etkisini test eden klasik deneylerden farklı olarak, insanların gündelik hayatta karşılaştığı çoklu ve düşük düzeyli maruziyetleri merkeze alıyor. Bu da bulguları çevre sağlığı açısından daha uygulanabilir kılıyor.