HFpEF, kalbin atım gücüyle ilgili klasik ölçümlerde belirgin bir düşüş görülmeden, kalbin gevşeme ve diyastol sırasında dolma süreçlerinin bozulmasıyla karakterize bir durum olarak öne çıkıyor. Bu nedenle hastalar sıklıkla belirgin yorgunluk ve egzersiz toleransında ciddi azalma gibi kronik şikayetler yaşarken, hastalığın altında yatan süreçler hâlâ tam olarak çözülebilmiş değil. Araştırma ekibinin odak noktası, bu tablonun yalnızca kardiyak dokuyla sınırlı olmayabileceği; iskelet kası ve damar fonksiyonlarındaki değişimlerin de klinik gidişi etkileyebileceği yönünde ilerliyor.

Dr. Allerton’un daha önceki çalışmaları, kalpte görülen bozukluklara ek olarak iskelet kasında da anormallikler bulunduğunu işaret ederek bu bütüncül yaklaşımın temelini oluşturmuştu. Yeni NIH R01 projesi, bu bağlantıyı daha ileri düzeye taşımayı amaçlıyor. Hibedeki araştırma yönü, “hidrojen sülfür” adı verilen bir gazın biyolojik sinyal yollarındaki olası rolünü incelemeye dayanıyor. Hidrojen sülfürün damar sağlığıyla ilişkilendirilen sinyal süreçleri ve hücresel enerji üretimi üzerindeki etkileri, HFpEF bağlamında araştırılacak kritik alanlar arasında bulunuyor.

Projede, HFpEF’te ortaya çıkan işlev bozukluğunun yalnızca kalbin mekanik performansından ibaret olmadığı; aynı zamanda metabolik değişimler ve enerji metabolizmasında yaşanan aksaklıkların da hastalığın belirti üretimine katkı sağlayabileceği varsayımı öne çıkıyor. Özellikle iskelet kası metabolizması tarafında gözlenen farklılıkların, hastaların egzersiz yapma kapasitesini nasıl etkileyebileceğini anlamak; aynı zamanda damar fonksiyonlarındaki değişimlerin dolaşımdaki etkileri üzerinden semptomlarla ilişkisini kurmak, araştırmanın bilimsel hedefleri arasında yer alıyor.

Kalp yetmezliği bugün küresel ölçekte en önemli kardiyovasküler sağlık sorunlarından biri olarak kabul ediliyor. Kaynak veriler, dünyada yaklaşık 64 milyon kişinin bu durumla yaşadığını gösteriyor. Singapur’da ise kalp yetmezliği, kardiyak yatışların yaklaşık yüzde 17’sinden sorumlu. Bu sayılar, özellikle yaşlanan nüfus yapısı, diyabet ve hipertansiyon gibi kronik hastalıkların yaygınlaşmasıyla birlikte, kalp yetmezliğinin yalnızca ileri yaş hastalığı olarak değil, giderek genişleyen bir halk sağlığı sorunu olarak ele alınması gerektiğine işaret ediyor. HFpEF alt grubu ise son yıllarda artan sıklığına karşın uzun süre sınırlı tedavi seçenekleriyle yönetildiği için klinisyenler açısından özel bir güçlük oluşturuyor.

HFpEF’in temel sorunlarından biri, hastalığın tek bir mekanizma ile açıklanamaması. Damar sertliği, metabolik bozukluklar, inflamasyon, obezite, diyabet ve hipertansiyon gibi farklı biyolojik süreçler, kalp kasının yapısını ve işlevini birlikte etkileyebiliyor. Buna rağmen tedavi seçenekleri, çoğu zaman semptom kontrolü ve eşlik eden hastalıkların yönetimi ile sınırlı kalıyor. Bu nedenle araştırmacılar, hastalığın altında yatan biyokimyasal ve hücresel yolları hedefleyen yeni yaklaşımlara yöneliyor. Brano Therapeutics’in kurulmasını mümkün kılan bilimsel zemin de tam olarak bu ihtiyacın etrafında şekillendi.

Şirketin kökeni, Duke-NUS Medical School araştırmacılarının University of Cincinnati dahil uluslararası ortaklarla yürüttüğü çalışmalara dayanıyor. Ekip, HFpEF patolojisinin arkasındaki metabolik bozuklukları çözümlemeye odaklandı. Hastalığı olan bireylerden alınan kan örneklerinin ayrıntılı incelenmesi sonucunda, kötü klinik sonuçlarla ilişkili bozulmuş bir besin işleme yolunun varlığı ortaya kondu. Bu bulgu, HFpEF’in yalnızca bir pompa sorunu olmadığını; aynı zamanda enerji kullanımı, besin maddelerinin işlenmesi ve hücresel metabolizma düzeyinde işleyen daha geniş bir bozukluk olduğunu düşündürüyor. Böylece hastalığın ilerlemesinde metabolik düzensizliklerin rolü daha net biçimde görünür hale geldi.

Metabolik hedeflerin öne çıkması, kardiyoloji araştırmalarında son yıllarda giderek güçlenen bir eğilime de uyuyor. Kalp kası yüksek enerji gerektiren bir doku olduğu için, enerji üretimindeki aksaklıklar ve besinlerin hücresel düzeyde kullanımındaki değişimler, kalbin gevşeme kapasitesini ve dayanıklılığını doğrudan etkileyebiliyor. Özellikle diyabet ve hipertansiyonla birlikte seyreden metabolik stres, HFpEF gibi tabloların daha sık görülmesine katkı sağlıyor. Bu nedenle metabolik yolaklara odaklanan tedavi stratejileri, hastalığın yalnızca belirtilerini değil, biyolojik kökenini hedefleme potansiyeli taşıyor. Ancak bu yaklaşımın klinik yarara dönüşmesi için erken aşama bulguların dikkatli biçimde doğrulanması gerekiyor.

Brano Therapeutics’e sağlanan 6,8 milyon dolarlık sermaye, şirketin araştırmayı laboratuvar düzeyinden geliştirme aşamasına taşımasına olanak verebilir. Biyoteknoloji girişimlerinde tohum finansmanı, özellikle ilk biyolojik kanıtların ilaç geliştirme programına dönüştürülmesi açısından kritik kabul ediliyor. Bununla birlikte, HFpEF gibi heterojen bir hastalıkta tek bir mekanizmanın herkese uygun çözüm sunması beklenmez. Bu nedenle yeni tedavilerin başarı şansı, doğru hasta alt gruplarının belirlenmesine, biyobelirteçlerin netleştirilmesine ve klinik çalışma tasarımlarının titizlikle yapılmasına bağlı olacak. Mevcut bilgiler, şirketin hedefinin tam da bu biyolojik alt yapıyı kullanarak daha seçici ve rasyonel bir tedavi yaklaşımı geliştirmek olduğunu gösteriyor.

Singapur’un bu alanda öne çıkması da tesadüf değil. Güçlü akademik tıp ekosistemi, translasyonel araştırma kapasitesi ve uluslararası iş birliklerine açık yapısı, laboratuvar bulgularının girişimlere ve potansiyel tedavilere dönüştürülmesini kolaylaştırıyor. Brano Therapeutics’in hikâyesi, üniversite temelli araştırmanın ticarileşme ile nasıl birleşebileceğine dair tipik bir örnek sunuyor. Ancak uzmanlar açısından asıl belirleyici olan, umut verici biyolojik sinyallerin hastalarda ölçülebilir, güvenli ve sürdürülebilir klinik faydaya dönüşüp dönüşmeyeceği olacak.

Kalp yetmezliği alanında yeni tedavilere duyulan ihtiyaç açık biçimde devam ediyor. Özellikle HFpEF, son yıllarda daha fazla ilgi çekmesine rağmen hâlâ tedavi açığının yüksek olduğu bir alan olarak öne çıkıyor. Brano Therapeutics’in aldığı yeni yatırım, bu açığı kapatmaya yönelik bilimsel arayışın güçlendiğini gösteriyor. Şirketin bundan sonraki adımları, metabolik bozukluklara dayalı yaklaşımının ne ölçüde ilerletilebileceğini ve bu stratejinin ileride klinik geliştirme programlarına dönüşüp dönüşemeyeceğini ortaya koyacak.