Çalışmanın odak noktasında, özellikle birden fazla vücut bölgesinde süren kronik ağrı bulunan yaşlı bireyler yer alıyor. Bu tür “multisite” ağrı, hem hastalar hem de klinisyenler için yönetimi zor bir tablo yaratabiliyor; çünkü ağrı yalnızca var ya da yok şeklinde değil, gün içinde yoğunluğunu değiştirerek kişinin hareket etme kararlarını etkileyebiliyor. Ancak mevcut uygulamalarda ağrı çoğu zaman düzenli aralıklarla yapılan öz-bildirimler aracılığıyla değerlendirildiğinden, bu anlık oynaklıklar gözden kaçabiliyor. EMA yöntemi, bu boşluğu azaltmayı hedefleyerek bireylerin gün boyunca belirli anlarda ağrı düzeyini bildirmesini ve aynı zaman dilimlerinde hareketle ilgili değişkenleri de kayıt altına almasını sağlıyor.

Araştırmada, EMA kapsamında toplanan veriler kullanılarak kronik multisite ağrı ile günlük aktivite arasında zamanla ilişkili bir örüntü olup olmadığı inceleniyor. Yayınlanan rapora göre, çalışmanın temel amacı; moment-to-moment yani dakikalar/saatler ölçeğinde hissedilen ağrı ile gün içindeki aktivite miktarı ve aktivitenin nasıl dağıldığına ilişkin desenlerin birlikte hareket edip etmediğini ortaya koymak. Böyle bir yaklaşım, ağrı-aktivite ilişkisini “ortalama” üzerinden değil, günün farklı zamanlarında görülen eş zamanlı değişimler üzerinden değerlendirmeyi mümkün kılıyor.