Çalışmanın odağında, 2010’da Meksika Körfezi’nde meydana gelen ve tarihin en büyük deniz petrol sızıntısı olarak kabul edilen Deepwater Horizon kazası yer alıyor. Bu tür olaylar, yalnızca kıyı ekosistemlerini kirletmekle kalmıyor; geçim kaynaklarını, sosyal ilişkileri, yerel ekonomiyi ve ailelerin geleceğe dair beklentilerini de sarsıyor. Önceki çalışmalar, Deepwater Horizon sonrasında kadınlarda depresyon, yoğun psikolojik stres ve aile içi çatışmalarda artış olduğunu göstermişti. Ancak çocuklara etkisinin hangi yollarla aktarıldığı uzun süre netleşmemişti.

University of Nebraska Medical Center’dan Ariane Lisann Rung ve çalışma arkadaşları, bu boşluğu doldurmak için Women and Their Children’s Health, yani WaTCH çalışmasının uzunlamasına verilerini kullandı. Güney Louisiana’daki yedi parişten toplanan veriler, 445 anne-çocuk çiftini yıllar boyunca takip etti. İlk veri dalgasında, 2012 ile 2014 arasında, annelerin petrol sızıntısına fiziksel ve ekonomik maruziyeti kaydedildi. İkinci dalgada, 2014 ile 2016 arasında ise annelerdeki kaynak kayıpları ile çocukların ruh sağlığı değerlendirildi. Bu yapı, felaket sonrasındaki etkilerin zaman içinde nasıl biriktiğini görmeye olanak tanıdı.

Araştırmanın en dikkat çekici bulgusu, çocukların ruh sağlığındaki kötüleşmenin annenin maruz kaldığı felaketle doğrudan değil, büyük ölçüde annede oluşan kaynak kaybı üzerinden ilişkilendirilmesiydi. Buradaki “kaynak kaybı” yalnızca para anlamına gelmiyor; iş güvencesi, sosyal destek, günlük yaşamı sürdürebilme kapasitesi ve aileyi ayakta tutan maddi-manevi olanakların zayıflaması da bu kapsamda değerlendiriliyor. Başka bir deyişle, felaketin çocuk üzerinde görünür hale gelen etkisi, çoğu zaman önce annenin yaşam koşullarında hissediliyor.