Araştırmacılar, enfeksiyon etkenlerinin—özellikle virüslerin—vücut sıvılarıyla atılabildiğini ve bu materyalin atık su sistemlerine taşınarak toplumsal düzeyde ölçülebilir hale geldiğini vurguluyor. Bu yaklaşım, atık su bazlı epidemiyoloji (Wastewater-Based Epidemiology, WBE) olarak bilinen geniş bir izleme çerçevesinin yeni bir uygulama alanına işaret ediyor. Çalışmanın odak noktası ise atık sudaki viral genetik materyalin saptanmasının, bulaşımın nasıl seyrettiğini ve salgınların ne yönde ilerleyebileceğini modelleme yoluyla yakalama potansiyeli.

Diğer epidemiyolojik göstergelerin çoğu, test sonuçlarının toplanması ve raporlanması nedeniyle belirli bir gecikme içeriyor. Buna karşılık atık su sistemlerinden elde edilen verinin daha sürekli toplanabilmesi, enfeksiyon yaygınlığının zamana göre değişimini daha sık aralıklarla yansıtma imkânı sunuyor. Araştırmacılar, bu sürekliliğin özellikle bulaşım dinamiklerini temsil eden parametrelerin zaman içindeki değişimini izlemeyi mümkün kılabileceğini belirtiyor. Böylece, klinik veri akışının gecikmesine maruz kalmadan, salgın eğrilerinin gidişatına daha yakın zamanda müdahale edebilme fikri güçleniyor.