CD-35 2722 B, bir ana yıldızın çevresinde doğrudan görüntüleme ile saptanmış bir alt-yıldız (substellar) eşlikçi olarak biliniyor. Yeni çalışmada araştırmacılar, bu sistemde kahverengi cisim etrafında ek bir yörüngesel bileşen olabileceğini incelemek için gezegen avcılığında sıkça kullanılan bir teknikten yararlandı: radyal hız ölçümleri. Bu yöntemde, genellikle parlak bir yıldızın tayfında periyodik kaymalar izlenerek kütle çekiminin oluşturduğu “sallanma” takip edilir. Bu çalışmada ise odak, ana yıldızdan çok kahverengi cisim eşlikçisinin tayfsal imzasına kaydırıldı.

Radyal hız analizinin mantığı, CD-35 2722 B’nin kendi çevresinde bir başka cismin varlığıyla birlikte küçük bir yer değiştirme hareketi yapabileceğini varsayar. Elde edilen sinyalin periyodikliği ve genlik özellikleri, tek başına kahverengi cismin beklenen davranışıyla açıklanamadığında, üçüncü bir cisim lehine yorum yapılabiliyor. Çalışma, CD-35 2722 B’nin yörüngesel hareketinde, gezegen kütlesi ölçeğine karşılık gelebilecek bir pertürbasyonla uyumlu olabilecek izler sunduğunu bildiriyor.

Bu noktada exosatellit teriminin sınırları yeniden önem kazanıyor. Uzaydaki uydular için kullanılan “exomoon” ifadesi, yalnızca bir cismin varlığını değil, aynı zamanda oluşum senaryolarını ve dinamik ilişkiyi de ima eder. Kahverengi cisimler içinse, kütle ve yıldız-altı ayrımının bulanık olması nedeniyle, aynı nesnenin “uydu” olarak mı yoksa “bağımsız gezegen benzeri bir cisim” olarak mı sınıflanacağı sorusu daha çetin hale geliyor. Bu nedenle, yeni bulgunun exosatellit olarak adlandırılması, kavramsal bir esneklik içeriyor; exomoon statüsü ise ek doğrulamalar gerektirecek bir tartışma alanı olarak kalıyor.